பெரும் துன்புறுத்தல்கள்: ஆலயங்களின் மிக இருண்ட காலம்
வரலாற்றில் சில காலகட்டங்கள் மிகவும் கடினமானதாகவும், துயரம் நிறைந்ததாகவும் இருக்கும். அப்படிப்பட்ட ஒரு காலகட்டம்தான் ரோமப் பேரரசில் கிறிஸ்தவர்கள் சந்தித்த ‘பெரும் துன்புறுத்தல்கள்’ ஆகும். இது வெறும் தனிப்பட்டவர்களின் துன்பம் மட்டுமல்ல, அவர்களின் வழிபாட்டுத் தலங்களான ஆலயங்களும், புனித நூல்களும் அழிக்கப்பட்ட காலம்.
துன்புறுத்தல்களின் பின்னணி
ரோமப் பேரரசின் ஆரம்ப நாட்களில், கிறிஸ்தவம் ஒரு சிறிய குழுவாகவே இருந்தது. ஆனால் அதன் கொள்கைகள் வேகமாகப் பரவத் தொடங்கின. ரோமர்கள் தங்கள் பாரம்பரிய தெய்வங்களையும், பேரரசரையும் வணங்குவது கட்டாயம் என்று கருதினர். கிறிஸ்தவர்கள் இதை மறுத்ததால், அவர்கள் ‘பேரரசின் எதிரிகள்’ என்றும், ‘நாட்டுப்பற்று அற்றவர்கள்’ என்றும் முத்திரை குத்தப்பட்டனர். இதுவே துன்புறுத்தல்களுக்கு முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது. கிறிஸ்தவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்ததால், ரோமப் பேரரசு அவர்களின் அதிகாரத்திற்கு அச்சுறுத்தலாக இதைப் பார்க்கத் தொடங்கியது.
டயோக்லீஷியனின் ஆணை: அழிவின் ஆரம்பம்
மூன்றாம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு, கிறிஸ்தவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமானபோது, பேரரசர் டயோக்லீஷியன் (Diocletian) காலத்தில் துன்புறுத்தல்கள் உச்சத்தை அடைந்தன. கி.பி. 303 ஆம் ஆண்டில், டயோக்லீஷியன் நான்கு கடுமையான ஆணைகளைப் பிறப்பித்தார். அவை என்னவென்றால்:
- கிறிஸ்தவ ஆலயங்களை இடித்துத் தள்ள வேண்டும்: கிறிஸ்தவர்கள் கூடி வழிபடும் அனைத்து இடங்களும் அடையாளம் காணப்பட்டு, தரைமட்டமாக்கப்பட வேண்டும்.
- புனித நூல்களைத் தீயிட்டுக் கொளுத்த வேண்டும்: கிறிஸ்தவர்களின் வேத நூல்கள், சுவடிகள் மற்றும் அனைத்து எழுத்துப்பூர்வ ஆதாரங்களும் அழிக்கப்பட வேண்டும்.
- கிறிஸ்தவ தலைவர்களைச் சிறையில் அடைக்க வேண்டும்: மதகுருமார்கள், ஆயர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவ சமூகத்தின் தலைவர்கள் அனைவரும் கைது செய்யப்பட்டு, சித்திரவதைக்கு உள்ளாக்கப்பட வேண்டும்.
- பலிகடா ஆக்குதல்: கிறிஸ்தவர்கள் ரோமத் தெய்வங்களுக்குப் பலி செலுத்தக் கட்டாயப்படுத்தப்பட வேண்டும்; மறுப்பவர்களுக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட வேண்டும்.
ஆலயங்களின் அழுகை
இந்த ஆணைகள் ரோமப் பேரரசு முழுவதும் பெரும் அச்சத்தையும், அழிவையும் ஏற்படுத்தியது. எண்ணற்ற ஆலயங்கள் இடிக்கப்பட்டன. அவற்றின் தூண்கள், சுவர்கள், கூரைகள் அனைத்தும் சிதைக்கப்பட்டு, கற்கள் சிதறடிக்கப்பட்டன. கிறிஸ்தவர்கள் ரகசியமாக கூடி வழிபட்ட இடங்கள் கூட விட்டு வைக்கப்படவில்லை. அரிய வேத நூல்களும், சுவடிகளும் தீயிட்டு கொளுத்தப்பட்டன. அறிவையும், ஆன்மீகத்தையும் தாங்கியிருந்த இந்தப் புத்தகங்கள், சாம்பலாக மாறி, வரலாற்றின் ஒரு பகுதியை இல்லாமல் செய்தன.
கிறிஸ்தவர்கள் தங்கள் விசுவாசத்திற்காக உயிர் துறந்தனர்; அவர்கள் தியாகிகள் (தியாகிகள்) என்று அழைக்கப்பட்டனர். பலர் ரகசியமாக தங்கள் விசுவாசத்தைப் பாதுகாத்தனர், இருண்ட குகைகளிலும், மறைவிடங்களிலும் கூடினர்.
ஒரு இருந்த காலம் முடிவுக்கு வந்தது
ஆனால் இந்த இருண்ட காலம் நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை. கிட்டத்தட்ட எட்டு ஆண்டுகள் நீடித்த இந்த பெரும் துன்புறுத்தல்களுக்குப் பிறகு, பேரரசர் கான்ஸ்டண்டைன் (கான்ஸ்டான்டைன்) கிறிஸ்தவத்திற்கு மாறிய பிறகு, நிலைமை மாறத் தொடங்கியது. கி.பி. 313 ஆம் ஆண்டில், மிலன் ஆணை (மிலன் ஆணை) வெளியிடப்பட்டது. இது ரோமப் பேரரசில் மத சுதந்திரத்தை உறுதிப்படுத்தியது. இறுதியாக, பெரும் துன்புறுத்தல்கள் ஒரு முடிவுக்கு வந்தன, கிறிஸ்தவர்கள் தங்கள் விசுவாசத்தை வெளிப்படையாகப் பின்பற்ற முடிந்தது.
நிலைத்திருக்கும் நம்பிக்கை
பெரும் துன்புறுத்தல்கள், கிறிஸ்தவ வரலாற்றில் ஒரு இருண்ட அத்தியாயம். இது மனித மனதின் கொடூரத்தையும், மதத்தின் பெயரால் நடந்த அழிவையும் காட்டுகிறது. ஆனால் அதேசமயம், இது மனிதர்களின் அசைக்க முடியாத விசுவாசத்திற்கும், துன்பங்களுக்கு மத்தியில் நம்பிக்கையைப் பற்றிக்கொண்டதற்கும் ஒரு சான்றாகும். ஆலயங்கள் அழிக்கப்பட்டாலும், விசுவாசத்தின் அனல் அணையாமல் காக்கப்பட்டது. இந்த காலகட்டம், மத சுதந்திரத்தின் முக்கியத்துவத்தையும், சகிப்புத்தன்மையின் தேவையையும் நமக்கு இன்றும் நினைவூட்டுகிறது.
Follow Us:
https://facebook.com/nithyasubamin
https://telegram.me/tamil_astrology_nithyasubam
